Concert

Mirotic's Memory : Part II

posted on 30 Jun 2009 17:45 by nashi in Concert

 

วันอาทิตย์ หลุมนรก BL

ถึงตอนตีห้าสิบนาที จริงๆ อาจจะถึงเร็วกว่านั้น ถ้าไม่ขับเร็วจนลงทางด่วนไม่ทัน เลยไปติวานนท์ ต้องขับวนกลับมาอิมแพ็ค -"-

แต่ก็หนุกดี 5555

มาถึง เห็นคนนอนกองกันมากมายก็เศร้าใจ แต่ทำใจไว้แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้

มานั่งต่อแถว BL ง่วงมาก เลยตั้งหน้าตั้งตานอน แต่ก็นอนไม่หลับเพราะประสาทไวเกิน -"-

สุดท้ายยอมตื่นมาตอนเจ็ดโมง ทำภารกิจจัดแถวให้เป็นสามแถวกับพี่มิ้ว

ตกลงกับสต๊าฟเรียบร้อยว่าวันนี้ห้ามให้ผู้หญิงเข้าช่องผู้ชายเด็ดขาด

นั่งคุยกับเด็กให้ช่วยกันจัดแถวจนคอแห้ง เริ่มนอยด์ขึ้นเรื่อยๆ เพราะข้างหน้ามีเจ๊ใหญ่ (อีกแล้ว)

ที่ไม่คิดจะให้ความร่วมมืออะไรเลย แถมบอกเด็กตัวเองไม่ให้ทำอีกตะหาก ขอบใจมากนะ...

ตอนแรกนึกว่าตกลงกันจะจัดตอนบ่ายๆ แต่จัดแถวถึงบ่ายแล้วชีก็ยังไม่คิดจะขยับก้นช่วยเหลือชาวบ้าน

ก็ไม่ใช่ว่าจะให้นั่งเป็นแถวแบบนั้นไปตลอดสักหน่อย แค่จัดให้รู้ว่าใครจะมาใครจะไป ไม่ใช่ตัวเองจองที่ได้

จะให้เพื่อนมาแทรกกี่คนก็ทำตามใจชอบง่ายๆ คิดแต่สบายตัวเอง ไม่จัดเพราะไม่จำเป็น ยังไงก็ได้เข้าก่อน

คิดแต่จะทำโปรเจค เด็กข้างหลังเค้าอคติกับเด็กยูซูไปเท่าไรแล้ว รู้สึกแย่แทนคนดีๆ ในบอร์ดจริงๆ

ยิ่งใกล้เวลาประตูเปิดยิ่งนอยด์เพราะเจ๊ใหญ่ไม่คิดจะช่วยอะไรเลย พี่มิ้วไปประสานงานกับสต๊าฟกะสห.ที่มาดูแล

เค้าก็ให้ความร่วมมือดีมาก สต๊าฟคราวนี้พูดรู้เรื่องกว่าคราวที่แล้ว

แต่ก็ยังรู้สึกตะหงิดๆ ว่ามันจะสำเร็จเหรอ ไม่มีทางหรอก

ตอนหลังเลยไม่ลุกไปไหน นั่งนอยด์เป็นภูเขาไฟรอระเบิดอยู่ที่แถว -"-

แต่...ปาฏิหาริย์มีจริง (ขอใช้คำนี้ เพราะไม่เคยคิดว่ามันจะเกิดขึ้นได้ ขอบคุณทุกคนมากจริงๆ ที่ให้ความร่วมมือ)

ทุกคนฟังคำสั่งสต๊าฟ ไม่ลุก ไม่วิ่งฮือ ไม่แทรก ไม่เนียน

ไม่รู้ว่าหลังปลายเชือกฟาง (ที่พี่มิ้วนั่งรถแท็กซ๊และมอไซค์ไปเหมาซะหมดร้าน) จะเป็นไง แต่เท่าที่เห็นทุกคนไม่วิ่ง

แต่ค่อยๆ เดินเข้าไปอย่างเป็นระเบียบ ดีใจมากอ่ะ ดีใจกว่าได้ดูคอนดงบังอีก รู้สึกว่าแคสจริงๆ จะทำก็ทำได้

แค่บางคนที่แย่ ไม่ใช่ว่าคนอื่นจะเลวร้ายไปซะหมด คนนิสัยแย่ก็จำหน้าไว้ ไม่ต้องไปยุ่งก็พอ

แต่เท่าที่สังเกต คนนิสัยแย่มักจะเป็นพวกอายุมากๆ แล้วทำตัวปกครองคนอื่นน่ะนะ เด็กน้อยไม่เห็นมีปัญหาเลย

เพราะเด็กข้างหน้าที่ยอมจัดแถวให้ก็มี แต่เจ๊ใหญ่เค้าขวางโลกไปงั้นแหละ (ถ้าเจ้าตัวมาเจอจะโดนฆ่ามั้ยหว่า? 5555)

คงไม่เจอหรอก ถ้าเจอก็...ถือว่าความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย แล้วกันเนอะ - -"

อันนี้ด้วยกุศลผลบุญที่ต้องขอบคุณน้องข้างหน้า ยอมให้เรากับพี่มิ้วได้ยืนตรงคานเหล็กแถวที่สองหัวมุมเวที

ที่ๆ อยากได้เลยแหละ >o< เพราะเห็นจัดแถวเหนื่อยทั้งวัน ไม่ได้คาดหวังอะไรแบบนี้ แต่พอได้ก็ปลื้มใจมากอ่ะ

เริ่มอคติกับแคสน้อยลง แล้วก็ตั้งหน้าตั้งตาดูคอนอย่างแฮปปี้ เพราะตำแหน่งดีมากๆ

เห็นชัดแทบทุกตำแหน่ง เพราะอยู่ติดเวทีกลาง เห็นเมนสเตจ เอี้ยวตัวดูได้รอบคอน (ถ้าไม่โดนผลักตกคานเหล็กซะก่อน)

เนื่องจากว่าได้ประสบการณ์แล้ว เลยเกาะคานเหล็กไม่ปล่อย ได้อยู่ตรงนั้นจนจบคอน >o<

 

แต่ความสุขก็ดับวูบลงเมื่อเกือบทุกคนรอบตัวกรี๊ดดังซะแก้วหูแทบแตก -"-

ดังกว่าเมื่อวาน ประมาณว่าแหล่งกำเนิดเสียงมันอยู่แถวนั้น โอเคทำใจ ก็เด็กอ่ะนะ

คราวนี้ได้เห็นมิคโรยตัวมาอย่างชัด แอบกลั้นยิ้มด้วย คาดว่าคงเห็นอะไรฮาๆ เข้า แต่ตามคอนเซ็ปต์แล้วคงห้ามยิ้มอ่ะนะ 5555

หันไปมองมินโรยตัวมาด้วย เท่สุดยอด~~~~!!!! >o< ท่ากินขาดทุกคนจริงๆ ยกให้เลย >////////<

แล้วก็เริ่มเต้น ได้เห็นชัดๆ ยิ่งรู้สึกว่าเพลงบ้าไรฟระ เต้นกันมีพลังได้อีก ดงบังนี่เจ๋งจริง เต้นสวย แจ่ม เริ่ด เพอร์เฟ็ค

ทั้งที่เวทีมันเล็ก (สำหรับผู้ชายตัวโตๆ ห้าคน) แต่ก็ยังเต้นกันได้แบบมีระเบียบ ไม่พลาด

เคลื่อนไหวร่างกายในที่แคบๆ ได้สมบูรณ์แบบ ควบคุมทุกจังหวะไว้ด้วยท่าเต้นของตัวเอง อะไรแบบนั้นเลย

แล้วก็กลับไปเต้นเวทีหลัก คราวนี้ได้ดู perf เต็มตาแบบใกล้ๆ ประทับใจมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

อ้อ มิคแอบฮาด้วยการเต้นสไตล์ตัวเองสุดๆ ไม่ได้ขี้เกียจหรือตั้งใจแบบเมื่อวาน แต่มิคเต้นท่า "อยากเต้น"

ก็ยังมีเค้าท่าเดิมนะ แต่วิธีเคลื่อนไหวมันดูพลิ้วๆ ประหนึ่งเต้นบัลเล่ต์ยังไงไม่รู้ ก็สะกิดพี่มิ้วดูแล้วฮากันไป

เห็นมิคเต้นแล้วรู้สึกว่าไอ้บ้านี่รักอิสระได้อีก 5555 สมกับเป็นมิคอ่ะ >o< แต่ไม่รู้ว่าเซียจะนอยด์ป่าวนะ มิคเอาแต่ใจแบบนี้ กร๊ากกกก

จำได้ว่าทุกคนเต้นดีมาก เต้นดีกว่าเมื่อวาน ยิ่งมองจากไกลๆ ยิ่งรู้สึกว่าเต้นแบบนี้มีแต่ดงบังที่ทำได้ อะไรยังงั้นเลย

หลังๆ มิคก็เหมือนจะรู้ตัวยอมเต้นตามคนอื่นซะที แถมยังอุตส่าห์ออมแรงตอนเต้น rising sun

พอหาใครบังได้ ก็เต้นเบาๆ เหมือนวิ่งไปหลบหลังแดนเซอร์ยังไงยังงั้น 5555 น่ารักดี

คราวนี้ออกมาร้อง paradise  หูไม่อื้อเท่าไร แต่ก็กินหมากฝรั่งกันไว้ เพราะพลุอยู่ไกลเลยไม่เป็นไร

ปัญหาคือเสียงกรี๊ดใกล้ๆ นี่แหละ ก็พยายามปรับหูอย่างสุดความสามารถ -"-

รู้สึกเหมือนวันนี้ทุกคนร้องได้สุดยอดกว่าเมื่อวาน ทั้งการประสาน ทั้งร้องเดี่ยว ยังไม่เพอร์เฟ็ค แต่ก็ใกล้เคียงแล้วแหละ

พอช่วงทอล์ก คราวนี้ซับขึ้นตลอด อยากปรบมือให้ความใส่ใจ (ของใครไม่รู้) ที่ทำให้ดูคอนรู้เรื่องมากขึ้น ^^

มิคดูเล่นมากกว่าเมื่อวาน ดูจากการแจกมือตลอด แถมเป็นโรคติดเซียไปอีกคน ทั้งที่ปกติเซียดูไม่ค่อยเล่นถึงตัวเท่าไร

ยิ่งช่วงหลังๆ ใกล้จบ ยิ่งแจกพร่ำเพรื่อจนอยากถามว่าใครอยู่แถวหน้าแล้วไม่ได้มือมิคมั่งหว่า? 5555

แอบมีช็อตทูคิมด้วย (ถ้าจำไม่ผิด) แจเดินมาจับมือกับเซีย ตอนเดินก็ลุ้นแทบตายว่าจะจับมั้ย สุดท้ายก็จับ น่าร้ากกกกก >o<

ช่วง hug ใกล้จบ มีเรื่องนิดหน่อย คนเกาหลี (ที่ทุกคนเข้าใจว่าเป็นคนจีน) ดันมาจนถึงที่เรายืนอยู่

ทั้งเราทั้งพี่มิ้วจำได้ว่าสองตัวนี้อยู่แถวหลังๆ ไม่มีทางมาถึงนี่ มันดันขึ้นมาจนได้อ่ะ ด้านได้อีก

ด้วยความโมโห เราเลยบีบคอมัน แล้วผลักอก ไล่ให้ออกไป (เป็นภาษาอังกฤษ)

มันก็ช็อก เหมือนไม่คิดว่าเราจะกล้าทำ ตอบประมาณว่าไม่รู้ๆ คนข้างหลังมันทำ ไม่รู้เรื่อง

คนข้างหลังมันก็พี่มันล่ะมั้ง กรุฟังเกาออกเหมือนกันนะเว้ย เรียกออนนี่ๆ อยู่นั่นแหละ

แต่ตอนนั้นยังไม่รู้ว่ามันรู้จักกันรึเปล่า แต่โซโล่มิคจะเริ่มแล้ว กรุเคืองงงงงง มาทำตัวงี้

ก็ย้ายมือไปที่คอคนข้างหลังมัน มันก็ตกใจอีกทำท่าประมาณว่าไม่รู้ๆ ข้างหลังดันมา (สรุปได้ว่าเกาหลีแหลเก่งได้โล่)

มันก็ยอมหยุดดัน เราก็อยากดูมิคโซโล่ เลยยอมให้มันไปก่อน แล้วหันไปดู

มันนนนนน ก็ยังอุตส่าห์เอามือมาสะกิด ประมาณว่านี่ๆ ไอไม่รู้จริงๆ นะ เราก็เคืองแบบว่า กรุจะดูผู้ชาย หุบปากไปเลย

แต่พูดไปแค่ว่า I know that!! อ่ะนะ ไม่อยากหาเรื่องมัน เด๋วอดดูมิค (ผู้ชายเหนือสิ่งอื่นใด = =)

แล้วก็คุ้มที่ไม่ฆาตกรรมมันต่อ เพราะมิคเปิดตัวออกมาตรงกลางเวที

พร้อมกับท่ารูดซิปหลอก (ที่ลุ้นให้เป็นรูดซิปจริง กร๊ากกก) ที่น่ารักโคดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ จนอยากจะบ้าตาย

เด็กข้างๆ รอบตัวไม่ค่อยกรี๊ดเท่าไร ก็คุยแล้วรู้ว่าไม่ใช่แฟนมิค ก็ไม่ใช่จริงๆ แทบไม่มองเลยด้วยซ้ำว่าเวลามาใกล้ๆ -"-

เราก็ยิ้มค้างหื่นๆ ชื่นชมมิคไปตามเรื่อง จนมิคเริ่มนั่งลงพรมปลายนิ้วลงบนแป้นสีขาว

คราวนี้เห็นมือมิคชัดมาก จนแทบจะจดจำได้ทุกวินาทีที่มันเคลื่อนไหวตามอารมณ์มิคไป

มีทั้งหนักหน่วง ทั้งอ่อนหวาน ทั้งเจ็บปวด ทั้งคิดถึง ทั้งโหยหา

ความรักมันรวมอยู่ในเพลงนี้อย่างน่าประหลาด

เหมือนมิคเอาเรื่องราวของตัวเองมาเล่าให้ฟังผ่านเพลงที่เราจำคำแปลไม่ได้ด้วยซ้ำ

ทุกครั้งที่กดย้ำปลายนิ้วลงไป เสียงที่ดังออกมาก็เหมือนกระแทกลึกเข้าไปในโสตประสาท

จนแทบจะถูกฆ่าให้ตายอยู่ตรงนั้นเพราะดนตรีของมิค

ยิ่งตอนที่จังหวะเร่งขึ้นมา อารมณ์ของเราก็เหมือนถูกสะกดให้ติดตามไปแทบไม่ทันหยุดหายใจ

เสียงทุ้มลึกของมิคมันบาดเข้าไปข้างใน เหมือนทุกสิ่งทุกอย่างหายไปหมด เหลือแค่มิคกับเพลง

ทั้งที่ไม่คิดว่าจะร้องไห้ซ้ำอีก แต่สุดท้ายก็ร้องไห้ออกมา

ทั้งที่แปลเนื้อไม่ออก แต่ก็เศร้าตาม เหมือนถูกสะกดไม่รู้ตัวอีกแล้ว มิคมีเวทมนตร์แขนงไหนยังสงสัยอยู่ TTOTT

โซโล่คราวนี้ดีกว่าเมื่อวานมากๆ อาจเพราะได้เห็นตอนที่ดีดคีย์บอร์ดอยู่ใกล้ๆ

ทุกการเคลื่อนไหว ทุกขณะการหายใจ ทุกครั้งที่ปลายนิ้วสะบัดไหวไปกับแป้นคีย์บอร์ด

มันประสานไปกับดนตรี ผสมกลมกลืนกันจนเผลอไผล คล้อยตามไปอย่างง่ายดาย

แล้วก็สิ้นชีวิตอยู่ตรงนั้นเอง...

ในที่สุดก็เข้าใจแล้วว่า ทำไมถึงชอบผู้ชายคนนี้ ทำไมถึงชอบทุกอย่างจนเหมือนคนบ้า

ทำไมถึงเลิกไปหาอะไรอย่างอื่นให้ชีวิตไม่ได้สักที

เหตุผลมันก็แค่เพราะ...ต้องเป็นมิกกี้ ยูชอนเท่านั้น เป็นคนอื่นไม่ได้ เป็นแค่ปาร์ค ยูชอนก็ไม่ได้

ต้องเป็นมิกกี้ ยูชอนแห่งดงบังชินกิ คนนี้คนเดียวเลย =O=

ด้วยเหตุนี้ แม้ว่าโซโล่ของแจจะร้องได้ดีกว่าเมื่อวาน แต่ของมิคมันยังค้างอยู่ง่ะ TTOTT

แจร้องได้สุดยอดจริงๆ นะ เทคนิคเลิศ เสียงก็ดี เพอร์เฟ็คเลย แต่ว่า...ผิดตรงที่มาร้องต่อจากมิคนี่แหละ -"-

ต่อด้วยโซโล่ของมินๆ ที่เมื่อวานตัดสินไปแล้วว่าเพลงมันร้องยาก และน้องร้องเกินไปนิด

แต่ผิดคาด วันนี้มินร้องได้ดีมาก ควบคุมเสียงได้ลื่นไหลไม่มีสะดุด ท่อนสูงก็ขึ้นได้รื่นหู ไม่สูงจนรู้สึกเหมือนถูกบาด

แถมเสียงต่ำก็ต่ำน่าฟัง น่าติดตาม นี่ก็เคลิ้มตามเพลงไปอย่างง่ายดาย (เหมือนหลอกง่ายยังไงไม่รู้ 5555)

ถึงจะยังค้างๆ กะโซโล่มิคอยู่ แต่ก็ชอบโซโล่มินๆ มากเลย

มันน่าชื่นชมตรงที่ร้องเพลงร้องยาก แถมไม่เข้ากับตัวเองได้ดีจนเหลือเชื่อนี่แหละ น่าทึ่งจริงๆ มินๆ >o<

หลังจากนั้น wrong number คราวนี้ได้ส่องเปิดตัวกลางเวที มิคหล่อได้อีกกก จริงๆ ทุกคนก็หล่อหมดอ่ะนะ =///=

ได้ดูแบบใกล้ๆ ยิ่งประทับใจหนักกว่าเดิม เห็นเลยว่าเวทีมันเล็ก เต้นกันเข้าไปได้ไง สุดยอดดดดดดดด

แล้วก็เห็นช็อตซึกิ คือ มินจ้องมิคประหนึ่งจะกลืนกิน (ตามบทคงต้องอยากฆ่าแหละ = =) ก็เลยได้กรี๊ดกร๊าดหนุกหนาน

แถมมินกับเซีย เต้นได้ดีมากๆ เห็นขามินตอนขยับตามแล้วรู้สึกว่าเต้นเก่งได้อีก

คือเซียเต้นเก่งเป็นปกติอยู่แล้ว ดูกี่ทีก็สุดยอด (เรื่องเศร้าของคนเพอร์เฟ็ค -"-) แต่มินๆ นี่เกินคาด

ขายาวๆ เข้ากับช่วงตัว ไม่รู้สึกว่ามินรูปร่างไม่สมส่วนอะไรเลย แต่กลับรูปร่างดีมากๆ ขยับแต่ละทีก็กินขาด

อึ้ง ทึ่ง อ้าปากค้าง กันตรงนั้น ที่เด็ดคือเหมือนเซียจะแอบโชว์กกน.เว้าสูง (อีกแล้ว) ก็หื่นกันไป 5555

เช็ดน้ำลายกันแทบไม่ทัน แอบคิดในใจว่าเซียรู้ป่าวว่าใส่ชุดนี้มันเห็นกกน. รึจงใจใส่มาให้ดู =u=

เต้น purple line ที่เมื่อวานเซียออกมาเต้นโชว์เดี่ยว (ไม่แน่ใจว่าเพลงนี้ป่าว) ก็นั่นแหละ กรีดร้องด้วยความสะใจ

เพราะเซียเต้นได้เก่งมากๆ มีพลัง ท่าสวย เคลื่อนไหวร่างกายเป็นเลิศ ไม่รู้จะชมยังไงแล้วตอนนี้ =O=

หลังจากนั้นเป็นเพลง balloon bossanova ver. ที่ได้ดูมิคตอนเด็กชัดๆ สมใจ ทุกคนร้องและเต้นได้ดีกว่าเมื่อวานมากๆ

ประหนึ่งจะปล่อยกันหมดก๊อกเอาวันสุดท้ายนี่แหละ ประทับใจ >////////<

ต่อด้วยมินๆ ที่โซโล่เพลงกล่อมเด็ก คราวนี้ซับขึ้นด้วย ชื่นชมคนทำมากๆ มันทำให้รู้เลยว่าร้องเกี่ยวกับอะไร

ยิ่งอินตามเพลงง่ายเข้าไปใหญ่ คราวนี้มิคไม่ได้ส่งจูบ แต่แจทำท่าจะยกจักรยานขึ้น

เพิ่งคุยกับเพื่อนไปว่า แจอาจจะอยากยกจักรยานขึ้นควงเล่นแบบเซียควงไม่กวาด พอเห็นทำท่าจะทำงั้น เลยแอบฮา

คงแค่อยากจะเขย่ารถดูเล่นๆ อ่ะแหละ ส่วนเซียก็เอาไม้กวาดมาควงเล่นเหมือนเดิม 5555 น่าร้ากกกกซะ

ต่อด้วย love in the ice แต่คราวนี้ทุกคนทำช็อกกว่าเมื่อวาน ด้วยการโชว์เสียงสุดยอด อาจจะยิ่งกว่าของ Soul Power ซะอีก

เสียดายอยู่อย่างเดียวที่เด็กข้างๆ กรี๊ดกันเสียงดัง ไม่ได้สนใจฟังเพลงตลอดเท่าไร เลยเศร้า = =

แถมตอนยุนแจร้องประสานกัน ดันกรี๊ดกันหูดับจนอดเคืองไม่ได้ว่าจะกรี๊ดหาแป๊ะอะไร ฟังมันร้องเพลงหน่อยเห๊อะ

ท่อนสำคัญฆาตกรรมกันง่ายๆ ด้วยเซียนี่แหละ

ปกติเวลาเซียขึ้นท่อนนั้น จะโชว์พลังสูงมาก จนเหมือนจะฆ่าคนที่ขึ้นตามไม่ถึงให้ตายตามทีละศพอะไรงั้นเลย

แต่คราวนี้เซียมาแบบรู้ว่าควรขึ้นเท่าไรยังไง ควรไต่ไปถึงระดับไหนให้พอดีไม่ขาดไม่เกิน

ไม่ทำให้เพลงดูหนักเกินจนอารมณ์ซึ้งหาย เหลือแต่เสียงทรงพลังกระหึ่มโลกของเซีย เลยชอบมากเลย

แล้วทุกคนก็เริ่มร้องท่อนของตัวเองประสานไปกับเสียงเซีย ซึ่งทำได้ดีมาก แม้แต่ยุนก็ยังออกมาโอเค

แจนี่ร้องดีอยู่แล้ว มินคุมเสียงเก่งขึ้นจนต้องชมแล้วชมอีก ส่วนมิคนี่ทำอึ้งอย่างแรง

ท่อนสุดท้ายมิคต้องร้องเสียงสูงมาก น่าเสียดายที่เสียงกรี๊ดกลบไปเยอะ

แต่ก็รู้เลยว่าร้องได้เพราะและยาวนานกว่า soul power อีก เสียงแหลมสูงที่ไม่บาดหูแต่บาดใจ

ก็ดับดิ้นตายซ้ำไปอีกรอบ =O=

Don't say goodbye  กับ Insa ยิ่งดีจนไม่รู้จะพูดยังไง แต่เครนกระจกใสทำพิษดับอารมณ์ซึ้งเป็นอารมณ์หื่นแทน -"-

แบบว่า....อืมก็นะ พอมิคหมุนมาเค้าก็เผลอมองเป้ามิคง่ะ TTOTT ก็ไม่ใช่ว่าจะได้เห็นกันง่ายๆ (!?)ซะหน่อย

ต้องเป็นคอนที่มีเครนแบบนี้ ได้ยืนตรงนี้เท่านั้นเลยนะ สรุปก็...ไม่มีอะไรหรอก แค่ได้ส่องก็พอใจแระ (น่ากลัวจริง -"-)

ต่อด้วย Xiahtic กับ check mate วันนี้รู้สึกว่าเต้นไม่ค่อยแนบชิดเท่าไร แอบเสียดาย

ขนาดท่าจูบยุนยังห่างอย่างเห็นได้ชัด = = แต่เซียก็ยังเต้นได้สุดยอดอยู่ดี แถมอากี้ก็เล่นกันน่าร้ากกกกกก

ยังไงก็รู้สึกว่าเซียกำลังเต้นจีบมิคอยู่ อะไรงั้น 5555 ใครใช้ให้มิคสาวแตกซะขนาดนี้ล่ะ =u=

สี่เพลงที่เหลือไม่ต่างจากเมื่อวานเท่าไร แค่สุดยอดกว่าวันเสาร์มากๆ ดูแล้วคุ้มกับสามพันห้าที่เสียไป >o<

ช็อตเด็ดคือ ha ha ha song มีโซลเมทออกมาให้กรี๊ดเล่น

แจมือไวได้อีก ลูบเอวมิคลามไปก้น นี่ถ้าลูบข้างหน้าได้คงลูบไปแล้วมั้ง =u= มิค็วิ่งเหมือนรอ ยั่วชัดๆ เหอะ~~!!!

แต่แถวนั้นก็เหมือนจะมีแค่เรากับพี่มิ้วกรี๊ดกันอยู่สองคน เหอะๆ -"-

แล้ววันนี้ก็ได้รู้ว่ามันเป็น sky จริงๆ เสียงยุนไม่หายเท่าไรแล้ว

ดูเหมือนมินจะขาเจ็บ เพราะดูไม่กระโดดโลดเต้นอย่างที่ผ่านมา แอบห่วงเหมือนกันว่าโตเกียวโดมจะเป็นไรรึเปล่า

แต่มินๆ ก็ดูเซฟตัวเองขึ้นเยอะ หายไวๆ นะ TTOTT
 

ไม่แน่ใจว่าเป็นเพลงนี้รึเปล่าที่ได้ส่องกกน.ของทุกคน (จิตกุศลสิ้นดี)

เลยเห็นว่าของมิคเป็นเหมือนลายน่ารักๆ อะไรสักอย่าง

ก็ตกใจเล็กน้อย แบบว่า มิค ยืมริคมาใส่ป่าววะ = = วันจันทร์ไปซื้อของเห็นลายหมี ยิ่งคิดว่าเหมือนเข้าไปใหญ่ -"-

ของมินน่าจะยี่ห้อ ...des อะไรประมาณนี้ เห็นแค่ครึ่งนึง ไม่เชี่ยวกกน.ผู้ชาย - -"

พี่มิ้วบอกว่าของเซียมีกากเพชรตรงขอบสีดำ ไม่โดนแสงก็คงไม่เห็น แต่พอโดนก็ประกายซะ ช็อกพอๆ กะกกน.มิคเลย =o=

ของแจไม่แน่ใจ น่าจะขอบสีดำล้วนล่ะมั้ง ลึกกว่านั้นไม่เห็น 5555

ส่วนกกน.ยุน ลืมส่องทั้งคู่เลย -"- อาจจะกลัวว่ามันจะเป็นบิกินี่สีทองประดับเพชรก็ได้นะ...

พอถึง song for you ก็ได้รู้อีกทีว่าดงบังพูดอะไรกัน

แม้ว่าจะโดนดันแล้วดันอีก แต่ตำแหน่งดี ได้พี่มิ้วดึงแขนไว้ด้วย ช่วงหลังถึงจะลำบาก แต่ก็ดูคอนได้สนุก เริงร่ามากๆ

ไคลแม็กซ์ของวันนี้ น่าจะอยู่ที่เพลง song for you (ไม่แน่ใจเพราะมัวแต่เคลิ้ม =O=)

ตอนแรก มิคเดินมาที่เวทีกลาง ยืนอยู่ถัดจากยุน จริงๆ ตอนนี้แอบรู้สึกผิด เพราะมัวแต่จ้องมิค มิน ที่ยืนขนาบยุน

รู้สึกเหมือนยุนจะมองลงมา เลยเฉียดๆ ตาไปมองยุน ก็เห็นมองจริงๆ แหละ คือส่งสายตาให้แฟนแถวนั้น

รู้สึกผิดที่อุตส่าห์ลำบาก แอ่นตัวเป็นสะพานโค้งเพื่อมองมิค แต่ดันแทบไม่มองยุน เลยมองแวบๆ แล้วส่องมิคกะมินต่อ (เลวจริง - -")

ตอนนั้นเหมือนมิคจะหัวเราะหน่อยๆ หัวเราะใครไม่รู้ อาจเห็นป้ายอะไรแล้วขำ หรือเห็นยิ้มหื่นๆ ของเราแล้วขำอันนี้ก็พิสูจน์ไม่ได้ = =

แต่ที่เด็ดคือตอนมิคจะเดินผ่านเวทีกลางไปเวทีหน้าสุด แถวนั้นมีเรากับพี่มิ้วที่กรี๊ดมิคกันอยู่สองคน

แถวนั้นก็มีแต่อาจจะกระจายไกลๆ ออกไป ที่แน่ๆ คือเกาหลีหนึ่งตัวข้างหลังที่ยังอยู่ก็ชอบมิค แต่ไม่กล้าผลักเราอีก (แค่บีบคอเอง :P)

มิคก็เดินจากตรงกลางไปเวทีข้างหน้า เราก็มองตามเป็นปกติ ยิ้มเยิ้มๆ หื่นๆ ตามปกติ

แล้วอยู่ๆ เดินไปไม่กี่ก้าว

มิคที่เดินไปด้วยมองตรงที่เรากับพี่มิ้วยืนอยู่ไปด้วยก็เอียงคอยิ้มหวาน เยิ้ม โปรยเสน่ห์สุดๆ เหมือนตอนยิ้มให้ฮาราง

อั๊ง~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~!!!! >/////////////////////////////////////////<

เชี่ย มิกกี้~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~!!!

ยิ้มให้แค่สามสี่วิ แล้วก็หันหน้าเดินต่อหน้าตาเฉย ทำคนตายแล้วไม่รับผิดชอบเว้ย~~~~~!!!!!!!!

ดับดิ้นตายเป็นรอบที่ล้านเพราะไอ้บ้ามิค (แต่ได้ยินคนกรี๊ดแค่สองสามคน หนึ่งในนั้นคือเรากะพี่มิ้ว 5555)

รู้สึกเหมือนถูกกระชากวิญญาณไปยังไงยังงั้น ประมาณว่าชาตินี้ไม่ต้องไปหลงคนอื่น หลงได้แต่มิกกี้!!

โดนทำเสน่ห์เข้าเต็มๆ =O=

ก่อนจะถูกทำเสน่ห์ทั้งวงด้วย Tonight

ร้องเพราะมาก คราวนี้ยุนเสียงไม่หายเท่าไรแล้ว เซียก็ขึ้นได้สุดยอดเหมือนเดิม

ร้องรับส่งกันเพราะได้อีก ลื่นไหล มีพลัง กลมกลืนผสมผสานกันสุดๆ ไม่รู้ว่าจะชมท่าไหนแล้ว >o<

ยิ่งท่อนหอนเสียงสูงของแจ วันนี้ทำได้ดีมากๆ เสียงไม่หาย แถมยังหวานซึ้งกินใจฆ่ากันง่ายๆ แบบนี้เอง TTOTT

เป็นเพลงแรกที่ทำให้หันมาชอบดงบัง ก็เลยรู้สึกดีกับเพลงนี้มากๆ ที่ในที่สุดทุกคนทำได้ดีกับเพลงนี้

ยิ่งเสียงสูงของแจที่ดึงเราเข้ามาให้หลงดงบังหัวปักหัวปำ แจก็ทำได้ดีจนเพ้อไปเลย เคลิ้มตามจนสติหลุดไปง่ายๆ ซะงั้น...

ชีวิตนี้....ยกให้ดงบังไปซะแล้ว -"-

ง่ายๆ งี้เลยเรอะ = =

แอบรับตัวเองไม่ได้ แต่ทำอย่างอื่นก็ไม่ได้อีกเหมือนกัน =O=

 

รู้สึกคุ้มค่าแล้วที่มา คุ้มค่าแล้วที่อดทนกับอะไรหลายๆ คุ้มค่าที่รอคอยมายาวนาน

สุดยอดจริงๆ ดงบังชินกิ...

รู้แล้วว่าคงไปรักวงอื่นไม่ได้ ถ้าดงบังยังร้องเพลง ยังเต้น ยังคงเป็นดงบังแบบนี้อยู่

ถึงแม้สักวัน อาจจะไม่มีดงบังชินกิ แต่ความทรงจำมากมายที่ได้ผ่านมาด้วยกัน ทั้งสุขทั้งเศร้าทั้งเจ็บปวดทั้งดีใจ

มันก็จะเป็นเรื่องราวอันงดงามที่ไม่มีอะไรมาทดแทนได้

แค่นั้นก็เพียงพอแล้วที่จะรักใคร...รักจนยอมเสียอะไรบางอย่างในชีวิต

เพื่อสิ่งสำคัญเพียงสิ่งเดียวนี้

ขอบคุณที่เป็นดงบังชินกิ...

 

อาทิตย์หน้าก็จะได้ดูคอนที่โตเกียวโดมแล้ว เย้~~~~~~~~~~

 

รู้สึกว่าคอนคราวที่แล้ว ความสุขไหลทะลักออกมา แต่คอนคราวนี้ให้ความรู้สึกเต็มอิ่ม

เหมือนเหือดแห้งมานาน ตอนนี้ได้น้ำมาดื่มกินจนอิ่มใจ แล้วก็คงจะอยู่แบบนี้ไปอีกพักใหญ่ๆ

ต้องดูคอนเติมพลังบ่อยๆ ซะแล้ว >o<

 

แต่ก็ต้องหาวิธีเติมตังค์บ่อยๆ เหมือนกัน....หมดตัวอย่างแรง TTOTT