2009/Jul/29

 

ก็ไม่รู้ว่าชางมินเคยพูดไว้จริงๆ รึเปล่า ว่าถ้าไม่ได้เล่นละครด้วยกันห้าคนก็จะไม่เล่นเด็ดขาด

ก็ไม่รู้อีกเหมือนกันว่าซูมานพูดอะไร น้องถึงยอมเล่น

แต่เพราะชางมินเป็นคนสุดท้ายที่เราคิดว่าจะรับเล่นละคร เพราะน้องดูมุ่งมั่นกับการร้องเพลงมาก

แถมยังอุตส่าห์เรียนทฤษฎีดนตรีระดับปริญญาอีก

คนที่ทุ่มเทตัวเองให้ดนตรีขนาดนี้ ทำไมถึงจะอยากเล่นละคร?

ก็ไม่ได้เวอร์หรอก แต่ซูมานมันก็ชอบทำแบบนี้อยู่แล้ว

ขายเป็นแพ็คเกจไม่ได้ ก็ขายแยกชิ้น

จะไม่ให้กลัวไปได้ไง?

ตั้งแต่มิโรติคแล้ว เศร้าจนคิดว่าเศร้าที่สุดในชีวิตไปแล้ว

จนคิดว่าถึงตอนนี้ ถ้าไม่มีความรู้สึกอะไร เห็นดงบังเป็นแค่วงๆ หนึ่งก็คงจะดี

เราก็ควรจะมีชีวิตของตัวเองใช่มั้ย

แล้วชีวิตของดงบังล่ะ? จะได้ใช้มันไปเพื่อตัวเองรึเปล่า?

ถ้าอยากจับมันแยกวงนัก ก็ทำซะเลยเถอะ

อย่าเอามาขายด้วยราคาแย่ๆ ดูถูกคุณค่าของดงบังขนาดนี้

พวกเขายังเด็ก มีความสามารถ ยังพัฒนาไปได้อีกไกล

ทำไมถึงรีบทำลายมันตั้งแต่ตอนนี้?

ทำเหมือนพวกเขาเป็นวงที่อยู่มานานจนขายไม่ออก

จนต้องให้ไปทำอย่างอื่นเพราะไม่มีคนคิดจะฟังเพลงอีกแล้ว

ให้ออกไปเป็นตัวของตัวเอง ยังดีกว่าถูกบังคับให้ทำในสิ่งที่ไม่ใช่ตัวเอง

เพียงเพื่ออยากจะรักษาคำว่าดงบังชินกิเอาไว้

แกมันเห็นแก่ตัวเกินไปแล้ว

เวลาตายไป...ก็เอาติดตัวไปไม่ได้สักอย่างแท้ๆ

เชื่อเถอะว่าถ้าแกไม่มีชีวิตอยู่อีกบนโลกนี้

ก็ไม่มีใครคิดจะอยากจดจำแกหรอก

มันเปลืองพื้นที่ในสมอง...

 

 

ชื่อ: 
เว็บไซต์: 
คอมเมนต์:




smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
ให้ออกไปเป็นตัวของตัวเอง ยังดีกว่าถูกบังคับให้ทำในสิ่งที่ไม่ใช่ตัวเอง
^
^
^
^
โดนนนนมากแพร์ เห็นด้วยอย่างแรง
(ลึกๆ เหมือนจะเชียร์สุดใจ)
ถ้าจะคงไว้ ก็ขอให้คงเขาไว้ทั้งงานและจิตวิญญาณของพวกเขาด้วย
แต่ถ้าเห็นเขาเป็นแค่สินค้า เห็นเขาเป็นแค่วัตถุดิบที่จะเอามาปรุง มาทำให้เป็นอะไรก็ได้แล้วขายเนี่ย
ไม่คงเอาไว้จะดีกว่า

ขอความเป็นตัวของตัวเองให้พวกเขาเถอะ...เขายังรอและยังรักอยู่
แต่ตอนนี้ รู้สึกตัวเองเห็นเพียงหุ่นเชิด(ที่คิดว่าอาจจะไม่ได้อยากจะเป็นหุ่นเชิด)ของคนหรือกลุ่มคนเห็นแกตัวบางคนบางกลุ่มเท่านั้น

ขอ...ตัวตนของพวกเขาคืนมาได้ไหมนะ?

เรารอวันนั้นอยู่...จริงๆ

<< Home